Po podpisanej w lipcu 1998 roku ustawy konkordatowej przez Polskę i Stolicę Apostolską, wystarczy zawrzeć związek małżeński w Kościele oraz dopełnić kilku formalności, aby był on uznawany przez polskie prawo.
Przygotowania do ślubu trzeba zacząć odpowiednio wcześniej - ma to być minimum 6 miesięcy. Po tym jak narzeczeni ustalają wspolnie datę ślubu, muszą udać się do kancelarii parafialnej i od tego momentu zaczyna się cała procedura. Trzy miesiące przed ustaloną datą przyszli małżonkowie muszą stawić się w kancelarii parafialnej parafii, w której chcą zawrzeć małżeństwo z odpowiednimi dokumentami. Na podstawie tych dokumentów urzędnik kościelny sporządzi tzw. protokół przedślubny i zapisze tzw. zapowiedzi. Trzy miesiące przed zawarciem związku narzeczeni muszą dostarczyć zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego o braku okoliczności, które mogą wykluczać małżeństwo. Akt ślubu zostaje spisany tydzień przed ślubem. Aby można było go sporządzić, znów trzeba się postarać o dostarczenie kilku niezbędnych dokumentów.
Narzeczeni sami wybierają parafię, w której chcą wziąść ślub. Tuż przed samą ceremonią, wymagane są też zaświadczenia o spowiedziach, odbytych po spisaniu protokołu oraz na dzień przed ślubem. Ostatnim dokumentem potrzebnym do zawarcia ślubu konkordatowego jest podpisywana w dniu ślubu zgoda na skutki cywilno - prawne, którą podpisują także świadkowie. Obecnie w Polsce prawo do takiego ślubu, oprócz kościoła Katolickiego, ma także 10 innych wyznań, a każde z nich może o uczynić na podstawie indywidualnych praw ustanowionych w ich działalności.
Tagi: konkordat, ślub konkordatowy, ustawa konkordatowa