Wyraz welon, pochodzi od łacińskiego velum, oznaczającego wpiętą we włosy przeźroczystą zasłonę. Pierwsze welony mają swój ślad w starożytności. W Rzymie zakładano pannie młodej welon w kolorze czerwonym, w Grecji natomiast w żółtym. Historie i mity o powstaniu welonu nie mają końca, jedna z nich mówi, że został zapoczątkowany gdy narzeczony i jego przyjaciele pojmując ją rzucili na głowę panny młodej koc, inna natomiast twierdzi iż gdy w dawnych czasach rodzice wybierali przyszłych małżonków swoim dzieciom, twarz dziewczyny była zasłonięta do samego poślubienia, aby chłopak nie mógł się rozmyślić jeśli nie spodobałaby mu się wybranka rodziców, jeszcze inna jest twierdzenia, że welon oznaczał podporządkowanie się mężczyźnie.
Wedle wielu kultur welon miał chronić pannę młodą od zła, które jakoby na nią czyhało. Po ceremonii zaślubin, mąż zdejmował welon, co oznaczało iż teraz to on będzie dbał o żonę. W dzisiejszych czasach welon ma symbol czystości, do niedawna jeszcze zakładały go tylko dziewice, a panny mające już dziecko, lub które były w ciąży wpinały we włosy na przykład kwiatek. Nie jest już nieodzowną częścią ślubnego stroju kobiety, ale jednak większość pań nie wyobraża sobie ślubu bez niego. Traktują go jednak bardziej jako dodatek do sukni ślubnej i nie przywiązują raczej wagi do jego pochodzenia i znaczenia. Fasony tych dodatków są tak samo ogromne jak sukni ślubnych. Gdy już zdecydujemy się na welon, trzeba dopasować go do sukni ślubnej, fryzury panny młodej, oraz jej kształt twarzy.
Długość zależy od sukni, oraz upodobań kobiety, może sięgać on do ramion, pasa, bioder a nawet do kostek, są welony jedno lub kilkuwarstwowe. Warto zastanowić się nad zakupem dwóch welonów jednego długiego, który pięknie będzie prezentował się w kościele, czy też na fotografiach ślubnych. Natomiast krótszy welon z pewnością będzie lepszy na zabawę weselną oraz na oczepiny.
Tagi: narzeczeni, suknia, suknia ślubna, welon, żona